سلام موچی خوبی 

نمیدونم این رو میبینی یا نه ... اصن من رو یادت هست یا نه

اما هر دفعه که ستاره وبلاگت روشن میشد

آنچنان ذوقی میکردم که حد نداشت.

هر دفعه که میومدم تو وبلاگت انگار صدای موج های دریا توی گوشم میپیچیدن و اون ارامش ابدی رو بهم میدادن

نمیدونی از اینکه فهمیدم خردادی ای چقدر ذوق کردم

۱۵ سالگی سن عجیبیه. انگار یه مرز بین کودکی و بزرگسالی.

همه از تو توقع دارن بزرگ شده باشی اما هنوزم وجودت توی اون حال و هوای بچگی مونده.

 

امیدوارم ۱۵ سالگیت مثل تک تک سال های دیگه زندگیت ، اونقدر پر از خوشحالی باشه که غم جا نشه :)

دوست دار تو 

بلا♡♡

 

پ+ن: راستی تاریخ تولداتونو میگید؟